Reboot

procesdocument

Simon Hol

Christina's World – Andrew Wyeth (1948)

inleiding

Voor de opdracht Reboot koos ik het schilderij Christina's World van de Amerikaanse kunstenaar Andrew Wyeth, geschilderd in 1948. Omdat dit schilderij een breed thema had en wat ik ook interessant vond, een andere betekenis kreeg door het verhaal er achter te leren kennen.

In dit document neem ik jullie mee door mijn volledige creatieve proces: van de eerste oriëntatie en de keuze voor het kunstwerk, via mijn onderzoek naar betekenis en thema's, tot het daadwerkelijke maken van de vijf variaties.

Fase 1

Oriëntatie & Planning

Ik ben begonnen met het goed analyseren van de opdracht. Ik heb voor mezelf opgeschreven wat er precies verwacht werd en welke stappen ik moest doorlopen. Zo maakte ik een planning met daarin het zoeken naar een geschikt kunstwerk, het analyseren van de betekenis, visueel onderzoek doen en uiteindelijk het maken van eigen werk.

De planning gaf mij overzicht in het proces en hielp mij om doelgericht te werken.

Fase 2

Het Kunstwerk Zoeken

Het vinden van een geschikt kunstwerk bleek een grotere uitdaging dan ik vooraf had verwacht.

In eerste instantie heb ik onderzoek gedaan naar kunstwerken van Museum Voorlinden. Ik vond daar verschillende interessante installaties en fysieke werken. Een kunstwerk wat mij aansprak was bijvoorbeeld die van Arcangelo Sassolino, hij had een kunstwerk die door een zware steen op een gebogen glazen plaat te leggen de spanning te verbeelden die mensen ervaren in het dagelijks leven. Maar deze kunstwerken voldeden helaas niet aan de eis dat het kunstwerk van vóór 1950 moest zijn.

Daarna ben ik verder gaan zoeken via online bronnen, waaronder een account op social media die kunstwerken analyseert en uitlegt. Dit gaf nieuwe inzichten en inspiratie. Toch merkte ik dat veel kunstwerken die ik tegenkwam voor mij niet genoeg diepgang hadden of te bekende thema's behandelden. Ik was specifiek op zoek naar een kunstwerk met een sterk verhaal en meerdere interpretatiemogelijkheden.

Fase 3

Keuze

Uiteindelijk kwam ik uit bij Christina's World van Andrew Wyeth (1948). Op dit schilderij ligt een verlamde vrouw in een veld, met in de verte een boerderij.

De vrouw in het schilderij is Christina Olson, een vrouw uit Maine, VS. Ze had een spierziekte en weigerde een rolstoel te gebruiken. Wat daar naast ook interessant is is dat Wyeth haar schilderde als een jonge vrouw, terwijl ze op dat moment al op hogere leeftijd was. Een bewuste idealisering.

Wat mij direct aansprak was de combinatie van fysieke kwetsbaarheid en mentale kracht. Het beeld roept een gevoel op van strijd en doorzettingsvermogen. Ik vond het ook interessant dat het kunstwerk een heel andere betekenis krijgt wanneer je het verhaal achter het werk kent. Zonder context lijkt het bijna een romantisch landschapsplaatje; met achtergrondinformatie verandert alles.

Het schilderij schreeuwt niet. Het is geen oorlog, geen drama, geen bloed. Maar het raakt omdat het zo menselijk is.

Fase 4

Analyse van Betekenis & Thema

Na het kiezen van het kunstwerk ben ik mij verder gaan verdiepen in de betekenis en het doel ervan. Mijn conclusie was dat het schilderij een stille, eenzame strijd verbeeldt.

De vrouw is alleen en kan niemand om hulp vragen, maar straalt toch kracht uit. Ze wordt niet zielig of hulpeloos afgebeeld, maar als iemand die ondanks haar situatie blijft doorgaan.

THEMA'S DIE IK UIT HET WERK HAALDE:

  • Doorzettingsvermogen

  • Eenzaamheid en isolatie

  • Innerlijke kracht

  • Het verschil tussen realiteit en idealisering

  • De invloed van context op betekenis

Om inspiratie op te doen heb ik ook gekeken naar hoe eenzaamheid en isolatie worden afgebeeld in fotografie en grafisch ontwerp.

De Vijf Variaties

Op basis van mijn onderzoek ben ik begonnen met het maken van vijf variaties. Elke variatie vertaalt maar liefst een van de thema's van Christina's World.

Variatie 1

3D Design

MEDIUM

3D-animatie / Blender

CONCEPT

Voor dit werk wilde ik de groeiende afstand die je ervaart als je het volledige verhaal achter Christina's World kent, verbeelden. Ik koos voor een korte 3D-animatie met een soort dolly zoom-effect: de camera beweegt naar het onderwerp toe terwijl de omgeving dramatisch uitrekt en vervormt.

Ik besloot een appartement te maken met op de koffietafel een glas water dat steeds verder van de bank beweegt. In mijn hoofd woont hier een oudere persoon die door ouderdom of een andere beperking niet zomaar bij het glas kan komen. De fysieke afstand van Christina tot de boerderij wordt op een symbolische manier weergegeven in een hedendaagse, intieme ruimte.

SFEER & UITWERKING

Het appartement geeft ik een sereen, bijna liminaal gevoel: zo stil en leeg dat het ongemakkelijk aanvoelt en niet het gevoel geeft dat je hier wilt blijven. Net zoals de vrouw kwetsbaar midden in het weiland ligt. De ruimte is bewust leeg en koel gehouden. Een hal die akelig donker is, een schilderij van een droevig meisje dat niet helemaal recht hangt, kleine aparte raampjes en het tapijt dat ik in eerste instantie had weg gelaten om de kille tegel vloer beter te laten zien.

Terwijl ik aan het werk was, zag ik de tulpen naast mij op het bureau aan het inzakken waren. Dat bracht mij op het idee om deze tulpen in te scannen met mijn telefoon en in de scene te zetten naast het glas water om iets beter te symboliseren dat het water erg gewild is.

Dat de kamer zelf ook meebeweegt en uitrekt naast de camera is een stijlkeuze om het beeld te dramatiseren. Dit is ook versterkt door ongemakkelijke geluiden toe te voegen. Het gevoel van vervreemding wordt daarmee niet alleen verhaald maar ook visueel voelbaar.

Variatie 2

Animatie

MEDIUM

2D motion design / After Effects

CONCEPT & INSPIRATIE

Al vrij snel na het kiezen van het kunstwerk kreeg ik het idee om een 2D-animatie te maken. Motion design is op dit moment mijn dagelijkse werk, dus dit lag voor de hand

Mijn inspiratie haalde ik uit een intro van een serie die ik ooit had gezien, waarin een simpele stip een personage uitbeeldt. Wat mij aansprak was hoe met alleen een stip een verhaal met emoties verteld kon worden. Ik heb er dan ook voor gekozen om de menigte felle en vrolijke kleuren te geven. En het hoofdpersonage een donkere, duistere toon. Dit versterkt het gevoel van buitenstaander zijn.

HET VERHAAL

Het verhaal dat ik wilde vertellen: een bolletje krijgt het lichamelijk steeds zwaarder en heeft daardoor moeite om met de rest bij te blijven, zowel fysiek als sociaal en zie je op het einde dat hij letterlijk in stukken valt omdat die daar op stuk liep. De afstand die Christina ervaart ten opzichte van de boerderij vertaald naar sociale en emotionele afstand in een groep. En ook speelt hier die fysieke beperking hier een rol.

AANPAK

Ik heb eerst een storyboard geschetst om een duidelijk beeld te krijgen van mijn ideeën en een basis om vanuit te werken. Daarna heb ik de scenes in Figma nagemaakt om de kleuren en vormen te bepalen. En deze uiteindelijk geëxporteerd naar After Effects. Na het animeren heb ik de sound design toegevoegd om ook hier een extra dementie te geven aan het gevoel bij het verhaal.

Variatie 3

Schilderij

MEDIUM

Schilderij op papier

EERSTE IDEE

Na het vinden van Christina's World had ik al snel het idee om een groep mensen af te beelden die plezier hebben, met daar naast een persoon die zich niet helemaal weet te mengen. Hij staat er wel, loopt niet weg, maar heeft er moeite mee. Dat leek mij een mooi verhaal, totdat ik het daadwerkelijk geschilderd had en er niet tevreden mee was.

Het schilderij sprak mij niet genoeg aan. Er zou van alles aan de hand kunnen zijn in die groep, en het was bovendien niet perse het verhaal van Christina's World in een modern jasje, het had namelijk ook vroeger geweest kunnen zijn.

TWEEDE IDEE

Daarna kwam ik op het idee om iemand met body dysmorphia te schilderen. Dit thema voelt actueler, omdat social media hierin vandaag de dag een grote rol speelt. Tijdens mijn zoektocht naar inspiratie kwam ik een schilderstijl tegen waarin mensen niet volledig realistisch worden afgebeeld: gezichten lijken bijna maskers, met een licht Afrikaans esthetisch karakter. Deze stijl sprak mij aan en leek me interessant om mee te werken. Omdat schilderen niet mijn sterkste kant is maar ik mezelf wel wil forceren om fysiek werk te maken, voelde een meer onrealistische stijl als een passende keuze.

Ik had een duidelijk beeld voor ogen: iemand die voorovergebogen in een gefrustreerde houding staat en in een spiegel kijkt. De rode achtergrond verwijst naar agressie en frustratie, terwijl ik de spiegel bewust zwart heb gehouden om deze meer visueel gewicht en zwaarte te geven. Ik heb de pose eerst zelf gefotografeerd, daarna op papier geschetst en dit vervolgens uitgewerkt tot een schilderij.

REFLECTIE

Ik vond dit schilderij uiteindelijk sterker dan het eerste, omdat het meer van deze tijd is. Net als Christina verlangt deze persoon naar iets wat buiten bereik lijkt, niet een boerderij in de verte, maar een ander zelfbeeld. Ook vind ik dit schilderij interessanter ogen omdat dit er vrij vervreemdend uitziet en je meer uitnodigt om het verhaal er achter te ontdekken om betekenis te kunnen geven aan wat je nou ziet.

Variatie 4

poster

MEDIUM

Grafisch ontwerp / poster

CONCEPT

Het idee voor de poster kwam voort uit mijn animatie. In één van de gemaakte scenes zweeft het zwarte bolletje tussen twee grote cirkels in. Dat vond ik een sterk beeld: het personage wordt in verhouding klein, wat het gevoel van isolatie en leegte versterkt. Thema's die ook centraal staan in het originele schilderij. Het zwarte bolletje heb ik in deze poster vervangen door een menselijk lichaam.

Bij dit beeld koos ik de titel The Noise of an Empty Room. Het idee van zo alleen en geïsoleerd zijn dat het frustratie oproept, vat voor mij de kern van het thema samen.

Variatie 5

Fotoshoot

MEDIUM

Fotografie

INSPIRATIE

Omdat fotografie een van mijn hobby’s is en voor mij een sterke manier om een verhaal tot leven te brengen, koos ik ervoor om een fotoshoot te doen. Deze vond plaats in mijn studentenkamer, wat mij uitdaagde om met beperkte ruimte te werken en anders met licht om te gaan, omdat ik tijdens mijn studie gewend ben geraakt aan studiolicht.

Om te onderzoeken hoe verlangen en doorzettingsvermogen visueel worden verbeeld, zocht ik online naar fotoshoots rond deze thema’s. Dit gaf mij een breder beeld van compositie en sfeer binnen portretfotografie.

HET VERHAAL

Ik wilde iemand fotograferen die droevig kijkt en ergens naar verlangt, om die kwetsbaarheid vast te leggen. Hiermee wilde ik een gevoel van depressie verbeelden en het thema eenzaamheid en isolatie aanraken, evenals het verlangen om ergens anders of iemand anders te zijn.

SHOOT & SELECTIE

Tijdens de shoot probeerde ik meerdere composities uit. Ik maakte foto's waarbij het model opgerold in een groot bed lag, of met haar hoofd op tafel. Hoewel ik trots was op die foto's, vertelden ze niet het juiste verhaal, ze gaven een gevoel van opgeven, terwijl Christina dat juist niet doet.

Mijn uiteindelijke keuze werd de foto waarbij het model over de leuning van een stoel leunt en naar voren kijkt. Ze zit niet ingezakt maar haar lichaam is licht gespannen. In haar blik is duidelijk te zien dat ze ergens naar verlangt. Dat is precies de balans die ik zocht.

Reflectie

De uitwerking van de 5 variaties van het schilderij van Andrew Wyeth namen meer tijd in beslag dan ik verwacht had.

Ik denk dat het beter was geweest als ik vóór het maken van de kunstwerken concreter had opgeschreven wat ik per werk wilde vertellen. Dan had ik gerichter inspiratie kunnen zoeken per kunstwerk. In het begin bleef ik hangen in thema’s als eenzaamheid en isolatie, waardoor mijn ideeën vrij gekaderd bleven, terwijl dit schilderij van Christina's World juist veel meer diepgang heeft. Door dit vooraf beter uit te werken, had ik eerder tot diepere ideeën kunnen komen en bewuster het juiste medium kunnen kiezen voor het deel van het verhaal dat ik wilde vertellen.

Op procesmatig vlak had ik mijn keuzes beter meteen kunnen vastleggen, hoe klein ze ook waren. Daardoor had ik later makkelijker kunnen terugkijken op het proces dat ik heb doorlopen en kunnen zien waar het eerder vast liep, zodat ik daar de volgende keer op kan inspelen.

Achteraf ben ik wel blij dat ik de tijd en moeite heb genomen om een sterk schilderij te kiezen waar ik veel mee kon. Hoewel dit meer tijd kostte dan ik in eerste instantie had verwacht, heb ik nooit het gevoel gehad dat ik het verhaal aan het uitmelken was. Integendeel: het schilderij bleef voor mij interessant om mee te werken, juist door de onverwachte wending en de emotionele lading die erin zit. Daardoor bleef het motiverend om er steeds opnieuw naar te kijken en er verschillende invalshoeken in te ontdekken. Daarom sta ik achter mijn 5 varieties die ik gemaakt heb en kan ik met trots terugkijken naar mijn werk.